PAŁAC W RADZIEJOWICACH

Dom Pracy Twórczej w Radziejowicach to reprezentacyjny dwór z XV wieku, położony w urokliwym zakątku Mazowsza, położonym na zachód od Warszawy. Naczelną ideą Domu Pracy Twórczej w Radziejowicach jest promowanie sztuki, w tym:

▪ popularyzacja i promocja twórczości oraz dokonań artystycznych z różnych dziedzin kultury, organizacja koncertów (w tym festiwal muzyczny), spektakli, wystaw, wieczorów autorskich,

▪ wspieranie edukacji artystycznej poprzez organizację kursów mistrzowskich i warsztatów artystycznych,

▪ dokumentacja działalności kulturalnej, inicjowanie i wspieranie publikacji w różny sposób wiążących się z radziejowickim kompleksem artystyczno-przyrodniczym.

Pałac w Radziejowicach to niewielkie miejsce położone na lekko pagórkowatym terenie Wzgórz Mszczonowskich od zawsze zwracało uwagę swoim pięknem. Jego malowniczy krajobraz i użyteczność fortyfikacyjna skłoniły potężną rodzinę Radziejowskich do zbudowania tu w XV wieku swojej rezydencji. Dwa wieki później często przebudowywany renesansowy dwór przybrał kształt barokowego zespołu pałacowego połączonego z rozległymi ogrodami. W pałacu gościło szereg indywidualności polskich i zagranicznych, wśród których przede wszystkim byli królowie polscy Zygmunt III Waza, Władysław IV Waza i Jan III Sobieski. W połowie XVII w. Prymas Michał Radziejowski zakończył przebudowę skrzydła z pierwotnego założenia pałacowego, stanowiącego obecnie fragment zespołu pałacowego. Po śmierci Prymasa jego majątek odziedziczyła rodzina Prażmowskich.

Następnie Radziejowice należały do ​​rodziny Ossolińskich, a następnie w 1782 roku weszły w posiadanie Krasińskich i pozostały do ​​końca II wojny światowej, kiedy to w 1945 roku znacjonalizowano większość dużych majątków prywatnych.

Na przełomie XVIII i XVIII wieku kanclerz koronny Kazimierz Krasiński nadał pałacowi obecną klasycystyczną formę. Józef Wawrzyniec Krasiński, szewc, oficer Księstwa Warszawskiego, kontynuował modernizację rezydencji. Polecił ozdobić malowidłami wnętrza pałacu; mały teatr na strychu; wybudowano małą neogotycką romantyczną wieżyczkę przy głównym pałacu, podwyższono murowany neoklasycystyczny kościół, wokół pałacu utworzono park krajobrazowy.

Ze względu na bliskość Warszawy Radziejowice odwiedziły wielu gości: pisarzy, dziennikarzy, poetów i malarzy, wśród nich laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury Henryk Sienkiewicz, pisarz Jarosław Iwaszkiewicz, poeta Lucjan Rydel, malarze Wojciech Kossak i Józef Chełmoński, który mieszkał w pobliskiej Kuklówce.

Po zniszczeniach II wojny światowej zespół pałacowy upaństwowiono i odbudowano dzięki środkom Ministerstwa Kultury i Sztuki. Od 1965 roku pałac funkcjonuje jako dom pracy twórczej artystów, pisarzy, aktorów, filmowców, muzyków i malarzy.